زندگی استاد غلامحسین بیگجه خانی

شرح مختصری از زندگی استاد غلامحسین بیگجه خانی :

غلامحسین بیگجه خانی بنیان گذار مکتب تار در سال 1296 شمسی در محله (سنجران) در شهر تبریز به دنیا آمد .

پدرش حسینقلی خان ، از استادان و نوازندگان صاحب نام تار، در آذربایجان بود . معروف است که درویش خان درباره پدر غلامحسین بیگجه خانی چنین گفته است :

" حسینقلی خان ، میرزا حسینقلی آذربایجان است ".

غلامحسین بیگجه خانی از سن 6 سالگی ، آموختن تار را نزد پدر آغاز کرد ، اما هنگامی که بیشتر از 14 سال نداشت (1319 شمسی ) پدرش را از دست داد . بعد از فوت پدر دو ماه نزد یکی از شاگردان پدرش به نام رضا قلی زابلی آذر به فراگیری تار پرداخت .

سپس با سعی و تلاش طاقت فرسا و با استعداد و هوش سرشاری که در زمینه موسیقی داشت به کمک صفحات سنگی قدیمی توانست با ساز اساتیدی مانند میرزا حسینقلی ، مرتضی نی داود ، علی اکبر شهنازی و دیگر آشنا شود و تا درجه استادی ارتقاء یابد .

البته بعدها استاد بیگجه خانی از محضر دو استاد بر جسته موسیقی ایرانی ، میر علی عسگر صادق الوعد و استاد اقبال آذر ( اقبال السلطان )استفاده بسیار برد .

ایشان در این مورد گفته است :" بعد از میر علی عسگری مدتی با اقبال آذر همکاری کرده و تمام ردیف هایی که من امروز می دانم و فرا گرفته ام یادگار اقبال آذر است ."

نواری در افشاری و سه گاه از ایشان با آواز اقبال السطان در حدود سالهای 1346 ضبط گردیده که در آن هنگام اقبال در سن 104 سالگی این نوار را خوانده است .

استاد بیگجه خانی به مدت نیم قرن یاری وفادار داشت و  این یار وفادار کسی جز استاد محمود فرنام نبود . این دو تن با ارتباط درونی موفق شدند به کارنامه موسیقی اصیل ایرانی قطعات بسیار زیبایی اضافه نمایند .

غلامحسین بیگجه خانی در تمام طول عمرش در فقر و تنگدستی زیست و هیچگاه هنرش  را با چیز دیگری معاوضه نکرد . در فقر زیست و در فقر جان سپرد . این خصلت او به همراهی پاکی اخلاقش در تمام زمینه ها سبب شده بود صدای تارش شفاف و زلال باشد . علاوه بر این مضرابهای ماهرانه و ساده و قوی داشت که صادقانه و حقیقی به گوش مشتاقان هنرش می رسید .

از زنده یاد آثار بسیاری در زمینه موسیقی ایرانی و آذربایجانی به جای مانده است که از آن جمله می توان به کنسرت بیات ترک و سه گاه ، شور و چهارگاه ، همایون و تکنوازی تار در کاست بیداد به همراه آواز استاد محمد رضا شجریان و تمبک جمشید محبی اشاره کرد . زندگی پربار و انسانی بیگجه خانی در 24 فروردین 1366 به پایان رسید .